'Later in de maatschappij moet je je ook kunnen redden'

Ik las het artikel 'Autisten willen wel, maar kunnen niet': http://ivokremer.nl/img/autistenwillenwelmaarkunnenniet-dvhn26-10-2011.png En inderdaad, ook ik krijg het vaak te horen: 'Later in de maatschappij moet je je toch ook kunnen redden?'

Het is een thema waar ik zelf ook vaak over nadenk. Want ik kan de begeleiding wel telefoontjes voor mij laten plegen, maar wat heb ik daaraan voor de rest van mijn leven?

Ik zei eens dat ik al heel blij zou zijn als ik vijf uur per dag zou kunnen werken. Op dit moment is dat een doel dat nog heel ver weg ligt. Een mede-autist zei toen het zinnetje uit de titel. Ik voelde me een beetje beledigd. Ik wíl wel, maar ik kán niet. Nu nog niet in ieder geval. Maar als een autist dat al niet begrijpt...

Laatst kwam ik er tijdens mijn cursus achter dat ik al een zelfstigma heb ontwikkeld op dit gebied. Want wat beteken ik nou voor de maatschappij? Ik haal alleen maar geld uit de kas en ik stop er niks in. Natuurlijk is dat iets te zwart-wit gezien, want ik ben nog niet eens officieel afgestudeerd. En volgende week begin ik al met vrijwilligerswerk, waarmee ik ook iets beteken voor de maatschappij.

En dat is ook wel waar ik bang voor ben met de huidige bezuinigingen. Want wat als de regelingen waar ik nu gebruik van maak verdwijnen? Kán ik me dan redden?